وقتی اروپا زیر چکمه های ناپلئون بناپارت در وحشت فرو می رفت، ترس از نداشتن متحدی قابل اعتماد دربار فتحعلی شاه قاجار رو فرا می گرفت. میرزا محمدرضا خان قزوینی به نمایندگی از شاه ایران در کاخ فینکُنِشتاین لهستان با ناپلئون قرارداد همکاری امضا کرد تا از این طریق ایران رو در جنگ با روس ها بیمه کنه. شاه برای حفاظت از کشور به دامن فرانسوی ها پناه برده بود اما چند وقت بعد که بناپارت، الکساندر یکم تزار روسیه رو در یک کرجی بر روی رود نمان در آغوش گرفت ایران رو به استقبال عهدنامه های ننگین گلستان و ترکمانچای فرستاد تا شکست از روس ها کامل بشه. حادثه ای تلخ که شاید نتیجه اعتماد چشم و گوش بسته به قدرت برتر اون دروان بود. حدود دو قرن بعد زمانی که فرانسوی ها در مذاکرات هسته ای ایران با پنج بعلاوه یک نقش پلیس بد رو بازی می کردن انگار همه چیز داشت تکرار می شد. لوران فابیوس وزیر خارجه فرانسه توی اون مذاکرات به حذف تدریجی و نه یک باره تحریم ها اصرار می کرد تا با ایفای نقشی منفی فشار بر ایران رو افزایش بده. حتی وقتی ترامپ از برجام خارج شد این فرانسوی ها بودن که سعی کردن اقدام ترامپ رو منطقی جلوه بدن….
این آیتم در تیرماه ۱۴۰۳ برای برنامه یورو ۲۰۲۴ و پخش از شبکه ۳ تلویزیون نوشته شد که در ادامه می بینید.
نویسنده: حامد حریرفروش
آخرین دیدگاهها